Vrijdag 18 januari j.l. zijn we voor een weekje vertrokken naar de sneeuw. Met de buurtvereniging zijn we naar Kirchberg in Tirol geweest. De groep bestond uit 41 man/vrouw. Zoals elk jaar vertrok de bus vanaf de sporthal de Eendragt in Hellevoetsluis, lekker makkelijk. We moesten om 17.30u verzamelen. Na het begroeten van elkaar werd de bus ingeladen. Deze was lekker op tijd, de bus kwam bij Mijnders uit Middelharnis vandaan. Echter, een onverlaat had de achterdeur van de bus op de verkeerde manier geopend waardoor er wat electronica van slag was. We zijn via de garage in Middelharnis gereden waar het euvel verholpen werd. Doordat onze groep de bus heeft gereserveerd hoeven we niet meer overal langs om mensen op te halen e.d. De bus rijdt met 2 chauffeurs direct richting Oostenrijk. We stoppen 's avonds 2x en dan is de volgende stop in Oostenrijk. We kunnen lekker doorrijden en arriveren rond 07.30u al in Kirchberg. Er was hier al een ontbijt gereserveerd voor ons. Zodat we na het uitladen van de bus, lekker op het gemakje konden ontbijten. We kregen hier ook al de skipassen uitgereikt. Ik heb voor het eerst sinds een aantal jaren weer een skipas voor 6 dagen, ben benieuwd en heb er zin in! Wij hebben vanaf zondag een skipas. We gaan na het ontbijt met een groep wandelen richting Kitzbuhel, waar de wereldbekerwedstrijden worden gehouden op de befaamde Hahnenkam. Op zondag is de afdaling voor mannen; dit is zeer spectaculair, het gaat vreselijk hard, een belevenis om de sfeer en alles mee te maken maar als je het goed wil zien moet je voor de televisie zitten. Vlak bij het finshterrein kan je zonder kaartje niet komen, deze zijn ook zeer prijzig! Getracht om foto's te nemen maar ze skieën zo hard dat ze uit beeld zijn voor je er erg in hebt. We eten wat in het dorp en gaan dan op het gemak met de trein weer terug, deze is speciaal voor de Hahnenkamafdaling voor niets! Tegen de tijd dat we bij het hotel arriveren zijn onze kamers inmiddels klaar. Lekker een douche nemen, koffer uitpakken etc. Een klein uiltje knappen want echt geslapen in de bus heb ik niet. Het is een goed hotel, nette kamers en het eten is ook goed. De eerste avond is iedereen moe en ligt vroeg in bed.
Zondag is de dag van de waarheid, ons skigroepje bestaat uit pakweg 10 personen. Dit jaar heb ik geen langlaufskis meegenomen, er ligt in het dal weinig sneeuw en ik ben de enige gek die langlaufen ook leuk vindt, en alleen is niet echt gezellig. Probeer dit jaar weer te gaan skieën, vorig jaar ging het al een stuk beter. Met de carveski's van schoonmama gaat het prima. Het is lang geleden dat ik met plezier en ontspannen heb kunnen skieën, het gaat lekker. De sneeuwconditities zijn goed, er is zon en er wordt regelmatig met sneeuwkanonnen voor extra sneeuw gezorgd. Want er ligt wel sneeuw maar er zou meer bij kunnen. Dinsdags hebben we een slechte dag, regen in het dal, hoger wordt dit enigszins sneeuw, het zicht is niet al te best, er staat een windje; kortom iedereen is al vroeg in de middag klaar met skieën. De volgende dag blijkt er redelijk wat sneeuw gevallen te zijn; dit skiet heerlijk. Het zonnetje schijnt regelmatig, is heerlijk maar soms is de temperatuur wat aan de hoge kant maar niets te klagen we kunnen de verdere week prima skieën. Vrijdagmorgen is het nogal mistig, later op de ochtend trekt dit wat op zodat we nu kunnen zien waar we heen gaan; de pistes lijken nu een stuk groter!
Het is een uitstekend skigebied.
Zondag bij het avondeten kwamen mensen erachter dat ik die dag jarig was en werd ik fraai toegezongen, toch wel leuk.
De hele dag buitenlucht opsnuiven blijkt goed te zijn voor een mens, met slapen geen enkel probleem, integendeel ik heb rond 21u al de nodige moeite om wakker te blijven!
Er wordt deze week ook de gebruikelijke bingo georganiseerd, er zijn de nodige leuke prijsjes te winnen. Het gaat op een leuke ongedwongen manier. Wij hebben geluk, we winnen het een en ander. An die de prijsjes uitreikt geeft iedereen een uitgebreide zoen, ook Piet ontkomt hier niet aan!
Gelukkig is er niemand die zich ernstig blesseert, wel zijn er enige blauwe plekken maar dat gaat weer over. Er is ook een groep wandelaars die zich behoorlijk weten uit te leven, amuseren zich ook prima.
Ik heb er geen spijt van dat ik ben gaan skieën, volgend jaar weer en wellicht dan met eigen ski's.
Zaterdag hebben we geen skipas meer, 's avonds om 21u vertrekt de bus weer richting Nederland. We gaan met een groepje weer aan de wandel, eerst een kerk in Kichberg bezocht en dan wandelen richting Kitzbuhel. Hier bezoeken we eveneens een kerk. Foto's hiervan volgen nog.
Het is een leuk plaatsje om te bezichtigen. Na wat gegeten te hebben gaan we weer terug. De anderen zijn weer gaan wandelen maar ik niet want ik heb last van blaren! De hele week met skieën geen last van blessures of wat dan ook, enkel wat stijvige kuiten 's avonds maar na een paar uurtjes wandelen heb ik blaren! Maar goed, Piet wilde mij niet alleen terug laten gaan en we zijn samen met de bus gegaan.
Er was 's avonds nog een warme maaltijd voor ons, het eten was de hele week prima.
De bus arriveerde al vroeg en rond 20.30u vertrok de bus richting Nederland. Na enkele stops kwamen we 's morgens rond 08.15 al in Hellevoetsluis aan. Deze keer iets meer geslapen als op de heenweg. Na het uitladen van de bus, het afscheid nemen van een ieder (een leuke groep), het ophalen van de auto naar de Moriaanseweg. Hier stond voor ons al een lekker ontbijtje klaar!
Inmiddels zijn de spullen uitgepakt, gewassen en bijna alles is gestreken. Het gewone leven komt weer op gang.
Dit is een stukje van de Hahnenkamafdeling in Kitzbuhel.
Enkele gezellen (Dick, Addie en Kees) van de club bij de bus voor ons hotel in Kirchberg.
Teun op de rug gezien, op weg naar het wandelpad richting het dorp.
An en Piet in een innige omhelzing nadat Piet een prijsje had gewonnen bij de bingo.
Elke dag was ons bed weer anders opgemaakt, dit was wel een leuke foto waard.
Ons skiclubje bij de iglo's op de piste van de Ehrenbachhohe.
Nogmaals ons skiclubje maar dan in andere samenstelling.
Bij het finischdoek van de Hahnenkamafdaling.
Het flugelvrouwtje in aktie.
Enkele skieërs, de 2e van voren gezien ben ik, Hanneke zie je op de voorgrond.
Een fraai vergezicht genomen vanaf de piste.
Mijn persoontje weer in aktie.
Teun op de rug gezien, op weg naar het wandelpad richting het dorp.
An en Piet in een innige omhelzing nadat Piet een prijsje had gewonnen bij de bingo.
Elke dag was ons bed weer anders opgemaakt, dit was wel een leuke foto waard.
Ons skiclubje bij de iglo's op de piste van de Ehrenbachhohe.
Nogmaals ons skiclubje maar dan in andere samenstelling.
Bij het finischdoek van de Hahnenkamafdaling.
Het flugelvrouwtje in aktie.
Enkele skieërs, de 2e van voren gezien ben ik, Hanneke zie je op de voorgrond.
Een fraai vergezicht genomen vanaf de piste.
Mijn persoontje weer in aktie.
Kijkend op het bord waar we heen moeten.
Onze twee poolbiljartes in aktie.
Een fraai stel bij het finishdoek van de Hahnenkam.
Onze twee poolbiljartes in aktie.
Een fraai stel bij het finishdoek van de Hahnenkam.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten