'Ons' Hotel in Valkenburg
In Belgie hoef je niet naar de bakker voor een brood! Je kan het zo uit de automaat trekkenDe naam flugelvrouwtje blijft bestaan alleen ze speelt geen bugel(flugelhorn) meer. Na gebitsaanpassingen e.d. ging dit niet meer en is overgestapt op cornet.
'Ons' Hotel in Valkenburg
In Belgie hoef je niet naar de bakker voor een brood! Je kan het zo uit de automaat trekken
Achter de gondel liep een kleine strook sneeuw zodat de dalafdaling gemaakt kon worden, speciaal geprepareerd want op de andere foto is goed te zien dat er geen sneeuw ligt in het dal.
Zo zag het er in het dal uit


De gondels, hier ligt al duidelijk meer sneeuw
Het kerkje van Fugen
Dus na de maaltijd hadden we nog tijd om te doden en dat valt dan niet helemaal mee want je wilt dan na een lange dag naar huis. Maar goed. De busreis terug verliep zonder al te veel problemen, enkele hoestbuien enzo, er was iemand ziek en misselijk geworden maar verder verliep de terugreis voorspoedig. In Eindhoven weer een stop gemaakt om mensen uit te laden en rond 09.30u waren we weer bij de sporthal in Hellevoetsluis. Altijd weer wat chaotisch, je zoekt je spullen, ben moe en wil naar huis maar je wilt ook nog afscheid nemen van de groep.
heel smal en even je hoofd naar links of rechts was niet verstandig daar je gelijk je kop stootte tegen de muur, zo smal waren de gangen. Foto's nemen was ook moeilijk. Na het bezoek aan de mijn hebben we heerlijk geluncht bij een italiaans zaakje. Hierna een kerkje bezocht en de terugreis trachten te aanvaarden. We hadden begrepen dat er om 15u een bus terug zou gaan. Echter, de locals vonden het heel vreemd dat wij met 1 bus vanuit Uderns waren gekomen want zo'n buslijn was er helemaal niet en ook geen bus terug!! Een vriendelijke mevrouw wees ons de bus naar het station van Schwaz, hier de trein naar Jenbach en aldaar de zillertalbahn naar Uderns! Het is allemaal gelukt, ook een ander deel van de groep kwam tenslotte bij het station aan want de groep was wat uiteengevallen aangezien er enkelen naar een museum van Svarowski kristal wilden maar dat was niet helemaal mogelijk. We zijn uiteindelijk goed gearriveerd bij het hotel. Een gezellige dag.


Rond 17.30u zijn we uit Hellevoetsluis vertrokken, een bus met 36 man. In Eindhoven werd nog een andere groep opgehaald die naar Mayerhofen gingen. Het was een voorspoedige reis, rond de klok van 07.30u waren we in Uderns. Hier stond al een ontbijtbuffet voor ons klaar. Kamers zijn dan nog niet klaar zodat we in groepen een wandeling gaan maken. Wij, de skieers, gingen wandelend naar Kaltenbach om bij de skipiste daar onze skipassen op te halen. Er liepen ook 'wandelaars' mee in de veronderstelling dat we naar Fugen gingen. Echter, dat was precies de andere richting uit. Vanmorgen vroeg was het nog nevelig en regenachtig maar later trok de zon te voorschijn. In Kaltenbach getracht een cafe o.i.d. te vinden voor een kopje koffie maar dat lukte niet best, blijkbaar is er niet veel en wat er was, was nog niet open. Na een flinke klim hebben we tenslotte wel iets gevonden. Na de koffie weer terug naar het hotel want we sukkelden een beetje in slaap. Hier bleken al diverse kamers klaar te zijn, ook die van ons. Zodoende de koffers uitgepakt, opgeruimd en lekker gedouched. Het diner was 19u 's avonds, een buffet. Tijdens het diner waren drankjes e.d. gratis, er stonden karafs witte en rode wijn, een leuke geste. Het hotel zorgde elke avond voor een vorm van entertainment. De eerste avond was een welkom, maar op z'n oostenrijks; niet te verstaan dus. Maar ach, wij hoefden niet veel te weten. De meesten van ons gingen vroeg naar bed, want slapen in een bus doe je niet echt. 's Nachts kreeg ik last van een zere keel en ben flink verkouden geworden, het heeft me de hele week (en langer nog) dwars gezeten.
De laatste maand van het jaar alweer. Het is inmiddels aardig winter aan het worden. Vrijdag de 3e stond de jaarlijkse sinterklaasoptocht in Goedereede op het programma. Alleen gezien het weer die dag, heel sneeuw, sneeuw en nogeens sneeuw is dat afgeblazen. Piet was die avond ook later thuis. Gezien de foto's van onze tuin, is er echt veel sneeuw gevallen. 
Deze maand voor een groot deel besteed aan het verder leeghalen van een huis, een hoop is naar een rommelmarkt van een kerk gegaan. Verder is de woning netjes en schoon opgeleverd. In een maandblad van muziek gelezen dat een russische trompettist op zou treden in Maastricht. Dat was alleen op een zondagavond, en eventjes heen en weer naar Maastricht vonden we wat ver zodoende maar een weekendje gepland. Het begon alleen met wat vervelende berichten in vrienden en familie kring. Maar desondanks een fijn weekend gehad. Sergei Nakariakov is een weergaloos trompettist, een klein iel mannetje maar met een enorme muzikaliteit en vaardigheden. Het was zeer de moeite waard en ik was nog nooit in het theater aan het Vrijthof geweest. En ja, ook hier kom je mensen tegen uit Abbenbroek van een muziekvereniging aldaar, de wereld is toch maar klein. Zaterdag de 13e het jaarlijkse eilandenfestival voor muziekverenigingen van ons eilandje, in het nieuwe culturele centrum De Man in Oostvoorne. Dezelfde ochtend nog de zondagsbrief bezorcht, een fietsrondje van een goed uur. Met Ma naar de oogarts i.v.m. de 2e staaroperatie. Vanuit de Rozenhoek was een uitstapje gepland in het winkelcentrum de Struytse Hoeck met aansluitend een lunch. Ma had hier wel zin, zodat ik ben meegeweest om de rolstoel te duwen. Het was gezellig. we hebben nog een mooie klok gekocht. De 20e met het Dagorkest ons jubileumconcert gehad, we bestaan alweer 10 jaar. Ook dit was in Oostvoorne. Het theater heeft wel wat weg van de Twee Hondjes, alleen in Oostvoorne hebben ze een verschuifbare tribune. De muzikale optredens zijn vrij goed verlopen dacht ik. De 31e was de laatste woninginspectie maar alles was in orde.
Desondanks gaan we een paar dagen weer naar Londen. De kamer van Ma wordt v.w.b. de aankleding ingericht dus daar hebben we geen omkijken naar. In oktober zijn in de Albert Hall in Londen de Engelse Nationale Brassbandkampioenschappen. Vrijdags ervoor is er in de Regent Hall van de Salvation Army een concert van één van de deelnemende bands. Meestal plakken we er nog een paar daagjes Londen aanvast. Woensdagavond vertrokken, dit keer met de nachtboot vanuit Hoek v. Holland. We dachten slim te zijn en met de fast ferry vanuit de Maasvlakte over te varen naar Hoek v. Holland, vlakbij de terminal van de Stena Line. Hoeven schoonouwelij niet zo ver te rijden om ons weg te brengen. De vertrektijden opgezocht, komen we bij de fastferry en blijkt er een vaart uitgevallen te zijn, de volgende is ook in geen velden of wegen te zien zodat we toch maar besluiten om met de auto te gaan want de Stena Line wacht niet op ons. Er is stevig door gereden want dan is Hoek v. Holland iets verder weg! Het was betrekkelijk rustig, er zijn geen bekeuringen gevallen. We waren er precies op tijd, we waren de laatsten die incheckten. Dan zit je toch niet rustig in de auto maar gelukkig is het goed gekomen. Na een drankje enzo rustig naar bed gegaan, het was een rustige overtocht, gelukkig geen last van zeeziekte. De volgende ochtend rond de klok van 06.30uur in Harwich aangekomen, vanuit de terminal loop je praktish gelijk de trein in. Na een treinrit van een goed uur aangekomen in hartje Londen. Met metro naar ons hotel, spullen achtergelaten en Londen in. We hebben het getroffen met het weer. Veel gelopen, voor het eerst ook in Greenwich geweest, met de boot heen en met de Docklights railway weer terug. Dit is een soort computergestuurde tram, er zit geen chauffeur. Zeer fraaie muziek gehoord, nog bekenden uit Nederland ontmoet. 's Maandags vroeg weer gearriveerd in Hoek van Holland en nu maar besloten om met de trein naar Schiedam te gaan en daar werden we opgehaald. Gelijk maar verder met verhuizen enzo. Maar ook dat is allemaal goed verlopen. We hebben tussendoor nog de 85e verjaardag van Ma gevierd bij ons thuis met broers en zusters, was wel geslaagd.